بنا اساسيست كه بر « شَفا جُرُفٍ هارٍ » « - 1 » 274 نهاده است ، و تخميست كه در زمين شوره انداخته ، هر آنكو بر تو دل بندد ، همى بر خويشتن خندد * كه جز بيمعنيى چون تو ، چو تو دلدار نپسندد 275 در رفتند ، و كار از دست برفت « 1 » ، و نانشسته قيامت برخاست . مجلس عالى ! سخّم اللّه « 2 » وجهه 276 « قدّم أيرك ثمّ خيرك » 277 برخواند ، و ميان شوهر و زن « 3 » تفريق مىكرد ، و از تفسير « لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤالِ نَعْجَتِكَ إِلى نِعاجِهِ » « - 2 » 278 فارغ ، و فرزند از مادر استرقاق مىفرمود « 4 » ، و بحديث من فرّق بين والدة و ولدها فرّق اللّه بينه و بين أحبّته يوم القيمة ناملتفت 279 . شهرى از أيامى با شوهر جوشان ، و خلقى از يتامى با مادر و پدر خروشان . جگرگوشهء مسلمانان را چون سباياى شرك در نخّاس بثمن بخس مىفروخت ، و پدر مىگريست . خانه بكالاى كسان

--> ( 1 ) متن مطابقست با : سى ، باقى نسخ : رفت ( 2 ) هت ، كر ، سى : سحم اللّه ، مى : قحم اللّه ، تصحيح قياسى است . ( 3 ) سى : زن و شوهر ( 4 ) سى : مىنمود ( - 1 ) قرآن كريم : 9 / 110 ( - 2 ) قرآن كريم : 38 / 24